Het ANP-bericht beschrijft dat de rechtbank Amsterdam de taxatierapporten van de gemeente terugverwees, waarop de gemeente de jaarlijkse canon baseerde. Volgens de rechtbank waren de rapporten "vaag, onduidelijk en niet controleerbaar".
De Vereniging van Amsterdamse Erfpachters riep daarop haar leden op de notariële akten voor de nieuwe erfpachttermijn niet te ondertekenen, totdat de gemeente de taxatierapporten zou hebben verbeterd. De gemeente kreeg van de rechtbank de tijd tot november om de rapporten op orde te krijgen.
Het artikel vermeldt dat de vereniging het jaar daarvoor was opgericht en inmiddels ruim 1.100 leden telde. Amsterdam telde destijds ongeveer 50.000 erfpachtcontracten, die de gemeente in 1998 netto 44 miljoen gulden opleverden. Eind 19e eeuw werd het erfpachtstelsel ingevoerd om grondspeculatie tegen te gaan.
Naast het nieuwsbericht staat een commentaar van directeur drs. H.J. van Herwijnen onder de kop "Uitbuiting". Hij stelt dat het erfpachtstelsel ooit werd opgezet uit sociale en ideologische motieven, maar dat die motieven inmiddels achterhaald zijn. Volgens hem hebben de meeste grote gemeenten het stelsel inmiddels afgeschaft of eeuwigdurend gemaakt, en zou Amsterdam dat voorbeeld moeten volgen.
Het stuk komt uit 1999, drie jaar voordat de erfpachtkwestie op Terschelling echt zou losbarsten. Het laat zien dat de problemen met taxaties en de juridische houdbaarheid van canonverhogingen geen lokaal Terschellinger fenomeen waren, maar onderdeel van een landelijke discussie.